وبمجي V

اي دفأ یکته پۊرمايه وبمجي دأنیم کي تا شيمه ديل بخأی اۊن ٚ مئن خؤندني دره ؤ جالب ٚ چي! پس هيتؤ دنه-دنه پيش شنيم:

  • اول اي خبر-ه بۊخؤنین ؤ أننی بخندین! اي مملکت ٚ مئن همه چي دستۊر ؤ بخشنامه همرأ حل بنه؛ مثلا قراره سۊ ته صفر-ه امئه پۊل أجي ويگيرن تا گرؤني ؤ ریال ٚ بي أرجي حل بۊبۊن. الؤنم آقایؤن اعلام بۊدن جوؤني سن ٚسال تغيير بۊده! باور نۊکؤنين؟ اگه تا ديرۊز ۲۹ سال بۊجؤر جوؤن محسۊب نبنأبۊن الؤن بنا به فرمۊده جوؤن محسۊب بنن.
  • ولي يته خؤرؤم خبرم دأنيم. حتما وئیز ٚ برنامه’ شناسنين (Waze). هۊ برنامه گه مسیریاجي کؤنه راننده’ن‌ئبه. اينأم اين ٚ گیلکي نؤسخه.
  • شمرأني خأنین شیمه گۊشي یا تأبلت ٚ مئن دیلمي تقویم بدأرین؟ بئترین کار اینه کي بشین ایراني تقویم-ه نصب بکۊنین تا خئلي شیک، هجري شمسي ؤ میلادي ؤ دیلمي تقویم-ه کسؤنأجي بدأرین.
  • گیلؤن ٚ مئن دس‌هۊنر (صنایع دستي) خئلي هوادار دأنه ؤ خئليئن اي کار أجي گۊذرؤن کأدرن. بد نئه اي وانيويس-ه بۊخؤنين کي فریبرز رییس دانا دس‌هۊنر أجي گب بزئه ؤ اۊن ٚ واقعيتؤن أجي.
  • تازگي یته خبري کانال رادکته تلگرام ؤ اینستاگرام ٚ مئن کي گیلان ٚ کارگرؤن ٚ جي نيويسنه. تا ائره کي خئلي خۊب کار بۊده دأنن. پيشنهاد کؤنم ايشؤن-ه پی بگیرین. اي ايشؤن ٚ تلگرام ٚ کانال، اينأن ايشؤن ٚ اينستاگرام.
  • حتما خبر دأنین گه عبدالرحمان عمادي بمرده. اي پيله مردأک گیلان‌شناسي مئن مخصۊصا دیلمي تقويم ٚ سر خئلي کار بۊده دأنه. سال ۸۲ يا۸۳ بۊ، دانشجۊ بۊم که اول دفأ اين ٚ مقاله’ بۊخؤندم (ایران شناسي کؤنگره مجمۊعه مئن). اي بگۊبشتؤ خؤندن دأنه کي عبدالرحمان عمادي همرأ بۊبؤ.
  • هادي غلامدۊست، گیلکي ادبیات ٚ مئن شناسه. تاهيسه سۊ ته مجمۊعه قصه (گیلکي) بيرين هأدأ ؤ چارؤمي‌م أمأدره! ایران ٚ رۊزنامه این ٚ همأ بگۊبشتؤ دأشت.
  • ايسه کي بگۊبشتؤ ٚ گبه، اي پيله کس ٚ گبؤنم خأ ايشتؤسن. ناصر زرافشان، اي برنامه مئن خئلي مؤهم گب بزئه دأنه.
  • راستي! أگه خيال کؤنين امئه سیاره دئه هيچ رازي ندأنه ؤ اۊن ٚ همه شر-ه شناسنيم، سأب کأدرين. اي مطلب-ه بۊخؤنين ؤ بينين کي چني چي نشناخته چي دره امئه زمين ٚ مئن: یته دس‌نۊخؤرده قبیله!
  • یته مقاله’ کي أگه شمرأني مليت ؤ قؤميت ؤ هؤويت ٚ مفاهيم ٚ همرأ درگيرين، حتما خأ بۊخؤنين. اي مقاله نؤم ايسه: رمزگشایی از ژانوس مدرن: تکثر جوامع و تشکیل ملت (کامران متین ٚ بنويشته). اي مقاله’ تينين اي تلگرامي کانال ٚ مئن بياجين ؤ بۊخؤنين: بینؤم.
  • کیش ٚ دار امئه سامؤن ٚ دئباري ؤ عزيز ؤ مؤقدس داره کي چن زمت بنه کي دکته خطر ٚ مئن ؤ فکته دره. ايسه چره فکته دره؟ آفت ٚ وأسي. اي وؤت-ه بۊخؤنين کي نسیم طواف زاده بنویشته کیش ٚدار ؤ اۊن ٚ آفت أجي ؤ بأين کسؤنأجي ياور بديم اي دار-ه کي امئبه نماده، بدأريم.
  • ولي ايشؤن همه به ديمه، اي وبمجي مئن مي ديلباب ٚ خبر ؤ لينک ائکته’: تالشي لؤغتنؤمه (فرهنگ). بشین اۊن ٚ مئن شيمئبه وبمجي بکۊنين ؤ تالشي بامۊجين. تالشؤن امه گيلکؤن ٚ همرأ همخؤنه’ن ؤ امه دۊ ته قؤم اي اۊستان ٚ مئن دئباري تاريخ دأنيم. هر گیلکي خأن تالشي فرهنگ-ه بال بزنه ؤ هر تالشي‌م خأن گيلکي فرهنگ-ه بال بزنه. بزي گیلک ؤ بزي تالش.

زأکؤنی جؤن، شمرأني اگه خبري یا لینکي یا هر چیزي دأنين که فکر کؤنين وبمجي مئن خأ اۊن-ه معرفي گۊدن مئبه سرأدين. وبمجي یک جۊر همرسؤني ايسسه تا وؤت ؤ خال (لينک) أجي همديگر-ه برسيم ؤ بال بزنيم ؤ ويشتر بۊدؤنيم ؤ بۊخؤنيم.

شخصیت در جهان داستانی گیلکی

به تازگی دومین مجموعه داستان‌کوتاه‌های هادی غلام‌دوست با نام «دِلوَر» توسط نشر ایلیا چاپ شده که اگر رمان ماه‌پری را به دلیل ترجمه بودنش به حساب نیاوریم، پنجمین کتاب از اندوخته‌ی ادبیات داستانی گیلکی‌ست. این کتاب که متاسفانه هنوز به سبب توزیع نامناسب -که دامن‌گیر همه‌ی مجموعه‌داستان‌های گیلکی‌ست- در هیچ کتاب‌فروشی در دسترس نیست شامل بیست و چهار داستان کوتاه و یک واژه‌نامه‌ی انتهایی‌ست.
در این بخش از گیجیک قرار است به بهانه‌ی انتشار این کتاب، روی دو نکته کمی درنگ کنیم.

dilvar
*
متاسفانه باز هم انتظار منطقی خواننده برای روبه‌رو شدن با یک مقدمه‌ی هرچند مختصر و جمع و جور برای معرفی ادبیات داستانی گیلک و وضعیتش به مخاطب به نتیجه نرسیده است. این کتاب هم، همچون مجموعه‌های پیشین از داشتن مقدمه‌ محروم است و علاوه بر آن، متاسفانه از یک ویراستاری ابتدایی برای یکدست کردن متن گیلکی هم بهره‌ای نبرده.
خواندن و نوشتن متن گیلکی برخلاف حرف زدن به این زبان، نیاز به آموزش دارد. این قاعده برای هر زبانی وجود دارد. حتا آشنایی و خو کردن به همین چند علامت مختصر قراردادی در نگارش گیلکی که در گیله‌وا و جمع قصه‌نویسان گیلک به کار می‌رود هم نیاز به یک معرفی ابتدایی دارد. از سویی همین قراردادهاست که خواندن متن گیلکی را آسان می‌کند و در برخورد با لهجه‌های مختلف، دست‌کم مرحله‌ی «درست‌خوانی» را به جا می‌آورد. اما اگر قرار باشد از هر قراردادی گریخت و به سبک و سیاق شخصی روی آورد، کار سخت می‌شود. حال اگر آن سبک و سیاق شخصی در درون خودش هم شکلی ثابت و مشخص نداشته باشد یا به تعبیری دیگر متن در خودش و با خودش هم قراردادی مشخص نداشته باشد کار دوچندان سخت می‌شود و سپس اگر در همین وضعیت آشفته، غلط‌نویسی به حدی برسد که ذهن خواننده‌ی متن را منحرف کند، باید گفت کتابی چاپ شده برای نخواندن! متن کتاب دلور متاسفانه این ویژگی را دارد. بنابراین خواننده‌ی کتاب اگر در جایی برای خواندن متن دچار مشکل شد، به هیچ وجه این را به ناآشنایی لهجه‌ی نویسنده نسبت ندهد چرا که نگارنده‌ی این ستون هم با وجود هم‌شهری بودن با نویسنده، برای خواندن متن به جای حروف و علائم الفبایی روی کاغذ از ذهن خود کمک گرفتم. کاری غیر خواندن.
البته مسئولیت این موضوع به عهده‌ی نویسنده‌ی کتاب نیست بلکه باید ناشر را در این مورد مسئول دانست که چرا چنین کتابی به صورتی که در ادامه خواهید خواند دچار پریشان‌نویسی‌های نگارشی‌ست. ادامه خواندن “شخصیت در جهان داستانی گیلکی”

بیلی-بیلی مأر

اردک لؤنه دره که واگوده، تی چیشم روزˇ بد نینی، بدئه اردکؤن لش به لش کتن! اینˇ دیل بوشؤ! کمرأن بشکسه، زؤنه شلأ بؤ بنیشته گلˇ سر، دخؤنده خو پسره.
«مرتضای! مرتضای جؤن، بیه بینم! بدئی چی ببؤ؟»
تا مرتضای رختخؤأ جی در بأی، دس به پیشؤنی، هوتؤ فیکرأ شؤ! چی ببؤ؟ چی نبؤ؟ دیشؤ اردکؤنه خودش خو دسأ جی لؤنه دوده بو، همه‌شؤن شاقˇ سالم بؤن. هرچی فیکر بوده،اینˇ عقل به جایی قد ندأ.
«چیسه مأر؟ چی ببؤ؟»
«بشو لؤنه مئن، بشو»
مرتضای تادتادی، هؤل بوده، هأچیمسه لؤنه دره دیرین بشؤ. یک‌دفأری اینˇ صدا او تاریکی مئنأ جی بیرین بمأ.
«یا ابوالفضل! همه بموردن گه! ای تشتˇ اؤ چیسه ائره؟ هأ؟»

اردکؤنˇ لگه بیته بأرده بیرین. بنأ گلˇ سر. ایسه اینˇ سرکلله همه خاک و خول، لابدؤن‌فک! مأر اردکؤنه نیا گوده، یکتأ ویته بوته: «شلˇ موردهٰ مؤنه، گویا تازه بمورده! اینˇ جؤن گرمه. وؤی خودا، ایتؤ چئه ببؤن؟ ایشؤنˇ شوکؤم چره أنی أما بوده؟ بدئی چی ببؤ؟ دئه بدبختأ بؤم. ایسه پئیزه چی‌یأ جی خأ زأکؤنه مدرسه سرأ دم؟ دوننه مرغؤنه جیمأ گودم ویتم فورتم، بدئی چی ببؤ؟ بدئی؟»
زأکؤن، مأرˇ صدا جی، فوچورده بیلی زأکؤنˇ مؤرسؤن یکته-یکته، نیمه‌خؤ، رختخؤأ جی بیرین بمأن، لؤنه پیش پیدا ببؤن!
«ای چوره ناخوشی بو؟ گرمˇ ناخوشی؟ یک‌دفأ بمأ دکته ای حیوؤنؤنˇ جؤن؟»
«مرواری» اردکؤنه که بدئه اینه مات ببورده، چیشم دوده بمورده اردکؤنˇ میئن یک‌دفأ خو کلاچ-ملاچ اردکه بدئه، بوته: «وؤی می اردکئی!» بأزین پیش بشؤ، اونه کشأ گیته.
«حسنئی» بدتر از او، اولش اینˇ چیشم گشادأ بؤ، اینˇ دهن نیمه‌واز، بخأله خأنه یک‌چی بگؤی امما مننه بگؤی کی یک‌دفأ خو سبزˇ کلله اردکه بدئه، بوته: «یا علی! می نرˇ اردکئی!» دئه جرأت نوده پیش بشی اونه دس بزنی، هوتؤ اینˇ دیل ترس دکته.
«مأمدئی» دئه طاقت نأرده، خوشئه ویجؤ گیته بزئه زمین: «نأ! مو نخأنم، نخأنم، می سیفیدئی، می اردکئی!»
اردکه بیته، کیشأ گیته، اردکˇ سر اونˇ کشه میئن، زمینˇ سر اؤزینأ بؤ، اونˇ تیک بمؤنسه گلˇ سر. ایسه آفتؤأن یواش-یواش دارؤنˇ پوشت، بیجارگه‌ٰنه میئن جؤر أمأ دبو، تاریکی‌ئه پس بزه بو دئه به‌قایده روزأ بؤ بو.
زأکؤنˇ فیکر و خیال هرته خوشئه یک را بشؤ. مرتضای خوشئه بوته: نکونی دوا بنأ بون!
مروارئکˇخیال بشؤ خو بازی سر:
بیلی-بیلی مأر
جؤنˇ بیلی مأر
تی بیلی بشؤ می تیم‌بیجار
بزن بکوش
پر شکنم!
جهندم!
په شکنم
جهندم!
سرأ بینم
جهندم. ادامه خواندن “بیلی-بیلی مأر”