گیلکؤنˇ ادبیات و فرهنگ و «غیره»!

جام؛ مارلیک

ورگ

Beaker- Northwestern Iran, Marlik, 12th-11th century BC

جام طلایی کشف شده در شمال غرب ایران، تپهٔ مارلیک. مربوط به جایی بین دوازدهمین تا یازدهمین قرن پیش از میلاد.

از جنس طلا با کنده‌کاری و نقشهای برجستهٔ بسیار نرم؛ ۱۴ سانتیمتر درازا و ۹.۳ سانتیمتر پهنا.

این جام در بخش هنر مصر و شرق دور باستان، گالری 102a، موزهٔ هنر کلیولند (Cleveland art) نگهداری می‌شود.

طلاکاران و نقره‌کاران کوچ‌نشین مارلیک و املش، نخستین استادان کارهای فلزی نفیس در ایران هستند. جانشینان ایشان، برنزکاران لرستان و نقره‌کاران عصر هخامنشی و ساسانی بودند. (ترجمه شده از متن معرفی موزه)

بنویشته‌کس: ورگ

, , , , , ۱۵۸۸ دیا ما ۱۷

فرهنگ جرگه مئن تلمبار ببؤ

می 26th, 2015

یکته نظر

ای مطلبˇ نظرانˇ RSS

  1. در هر کنار و گوشه‌ی گیلان ما بسیار از این گنجینه‌ها بوده و هست و هرکدام داستانی دارند و گذشته‌ای و نشانی هستند به یادگار از مردمی که بودند.
    اما ارزشمندترین دارایی گیلان اکنون گیلکان‌اند که در زیر فشارهای فراوان اقتصادی و اجتماعی و سیاسی ناخواسته و ناروا گرفتارند. و این جام، یادگار نیاکان ما نشان از توان و انبان پر این مردم در گذشته دارد. حق نیست که دریغ باشد در این روزگار پر درد.
    جایی در خبرهای گیلان خواندم که مردم در رشت (مرکز بزرگ و شهر ثروتمندتر استان) نان به نسیه می‌برند و از شرم، نداشتن پول خرد را بهانه می‌کنند. آن‌طور که در فلات مرکزی ایران نان قوت غالب بوده، پیش‌ترها در گیلان کسی نان نمی‌خورد. و اگر تا همین چهل – پنجاه سال پیش هم کسی در صف نان می‌ایستاد می‌گفتند: احتمالن بیجار (برنج کاری) ندارد که مجبور است نان بخورد.
    و این جام اینک اشارتی‌ست به غنای و ثروت سرزمینی که به دلیل وابستگی به حکومت ناتوان و نالایق مرکزی در طول هزاره‌ها استثمار و چنین فقیر گشته‌است. این جام روشنگر بسیاری سخن‌هاست…
    چه انتخاب دقیق و شایسته‌ای
    پایدار مانی و پیروز

    احمد

    29 مه 15 در 16:59

تی گب

./ این کامنت‌ها حذف خواهند شد:
- حاوی توهین و تهمت باشد. (یعنی نسبت دادن چیزی یا کاری، بدون ارائه دلیل برای اثبات)
- حاوی تبلیغ به نفع کالا، رسانه، شخص حقیقی یا حقوقی باشد.
- بی‌ارتباط با مطلب باشد.

*دیدگاه‌های ارائه شده در بخش تی گب (نظرات)، نظر خوانندگان ورگ است، نه دیدگاه ورگ. دیدگاه ورگ تنها در نوشته‌های خود ورگ با نام نویسندهٔ ورگ منتشر می‌شود.