رضا مرادی غیاث آبادی
-
همیشه معنا و مفهوم کلمهٔ گبر که در بین گیلکیزبانان هم مثل فارسیزبانان رایج بوده و مخصوصا بین جویندگان گنج و زیرخاکی پرکاربرده، برام سؤال بود.مشغول خوندن کتاب باستانشناسی تقلب و رنجهای بشری بودم که به این پاراگراف برخوردم:
-
گاه دیده میشود که برای توجیه و زیباسازی ناسیونالیسم (ملیگرایی) به معنای لغوی آن استناد میکنند. این نادرستترین شکل مواجهه و داوری دربارهٔ یک مکتب یا گروه یا طرزفکر است. آنچه که شایسته توجه است، رفتارهای عملی و موضعگیریها است و نه معانی لغوی و شعارهای ظاهرسازانه. هیچ مکتب و مرام و دستهای در دنیا
-
متداول است که گفته میشود «استالین نام آذربایجان را بر روی کشوری نهاد که قبلاً اران نامیده میشد». این سخن نادرستی است که از فرط تکرار شبیه به واقعیت شده است. نام «اَرّان» که به شکلهای گوناگون دیگری همچون «اَران/ آران/ الران/ رانی/ آلبانیا/ اُلوان/ اُغوان» در متون تاریخی ضبط شده، نه نام یک کشور
-
توضیح ورگ: از کودکی با خواندن و متن و کتاب همدم بودم و شانس آشنایی با شاهنامه را هم داشتم و بعدها همیشه برایم سوال بود که چنین کتاب خوبی چرا مدافعانی اینچنین کف به دهان آورده و اغلب لمپن یا گاه امنیتی دارد؟ چرا کسانی که برای شاهنامه (یک کتاب است) و یا شاید
-
مهاجرت آریاییان فرضیهای مبهم است که از سده نوزدهم میلادی مطرح گردیده و تاکنون بهرغم تکرار فراوان به اثبات نرسیده است. به موجب این فرضیه، مردمان امروزی ایران بازماندگان آریاییانی هستند که از سرزمینهای دوردستِ شمالی به سوی جنوب و سرزمین فعلی ایران کوچ کردهاند و مردمان بومی و تمدنهای این سرزمین را از بین